Κοπή πίτας “Γαλαξίας” 2019 στην Ιερά οδό

Κοπή πίτας “Γαλαξίας” 2019 στην Ιερά οδό

Με απόλυτη επιτυχία διοργανώθηκε η ετήσια εκδήλωση κοπής πίτας των σουπερ μάρκετ «Γαλαξίας» Αττικής, την Κυριακή 13, Ιανουαρίου 2019.
Στην Εκδήλωση παραβρεθήκαν σχεδόν 2.000 εργαζόμενοι και προσκεκλημένοι συνεργάτες της 5 Α.Ε.
Το διοικητικό συμβούλιο έκοψε την πίτα μοιράζοντας δώρα στους τυχερούς και παράλληλα αναφέρθηκε στα άμεσα μελλοντικά σχέδια για την περαιτέρω ανάπτυξη του ομίλου,
που παραμένει η μοναδική εταιρεία σούπερ μάρκετ με απόλυτο Ελληνικό χαρακτήρα.
Την οργάνωση της εκδήλωσης διεκπεραίωσε η εταιρία Zita Congress που συνεργάζεται με τον «Γαλαξία» και τον όμιλο 5 Α.Ε. από το 1986.
Μετά την κοπή της πίτα επακολούθησε πλούσιο μουσικό και χορευτικό πρόγραμμα και με την συμμετοχή του Λυκείου Ελληνίδων Κερατέας.

 

Τροφές που μας παχαίνουν, xωρίς να το καταλαβαίνουμε

Τροφές που μας παχαίνουν, xωρίς να το καταλαβαίνουμε

Όλοι μας λίγο- πολύ γνωρίζουμε τι πρέπει να κάνουμε προκειμένου να χάσουμε βάρος: πρέπει να τρώμε λιγότερο, να αποφεύγουμε τα τηγανιτά και τα ετοιματζίδικα, να μην τρώμε πολλά γλυκα και ζάχαρη, να γυμναζόμαστε. Πολλές φορές όμως δεν πετυχαίνουμε τον στόχο μας, παρόλο που έχουμε ακολουθήσει τα σωστά βήματα.

Αυτό μπορεί να οφείλεται αφενός σε ορμονικά προβλήματα, ή προβλήματα υγείας και αφετέρου στον κακό τρόπο ζωής μας, δηλαδή στο άγχος στην έλλειψη ύπνου, στην καθιστική ζωή, κ.α. Ωστόσο δεν μπορούμε να παραβλέψουμε και την περίπτωση να συμβαίνει λόγω μικρών «παχυντικών» συνηθειών που έχουμε εντάξει στην καθημερινότητα μας και ματαιώνουν την προσπάθεια που κάνουμε:

1) Πολλές φορές λαμβάνουμε θερμίδες τις οποίες δεν υπολογίζουμε στο καθημερινό μας ισοζύγειο θερμίδων από υγρά όπως χυμούς, αναψυκτικά, γάλα, άλλα ροφήματα, καφέ με πρόσθετα (ζάχαρη, κρέμα, σιρόπι, κ.α.). Για παράδειγμα, με 2 φλιτζάνια καφέ με πρόσθετα την ημέρα, μπορούμε να προσλάβουμε έως 400 θερμίδες επιπλέον, ενώ με 1 ποτήρι τυποποιημένο χυμό (330 ml) προσθέτουμε έως και 200 θερμίδες στο διαιτολόγιο μας.

2) Άλλο ένα αίτιο μπορεί να είναι το αλκοόλ, το οποίο αποκαλείται από εμάς τους διαιτολόγους και ως «κενές θερμίδες». Ειδικά όταν επιλέξουμε κάποιο ποτό που δεν σερβίρεται σε μερίδα π.χ. κρασί, τσίπουρο, κανάτα κτλ., μπορούμε με ευκολία να υποεκτιμήσουμε την ποσότητα που καταναλώσαμε.

3) Μια παρεξηγημένη περίπτωση είναι αυτή των light προϊόντων. Όλοι στο βάθος του μυαλού μας έχουμε την ιδέα ότι εφόσον είναι light μπορούμε να καταναλώσουμε τη διπλάσια ποσότητα, χωρίς να παχύνουμε. Ωστόσο, έχουν δημιουργηθεί προκειμένου να γλιτώσουμε κάποιες θερμίδες και όχι να φάμε περισσότερο.

4) Σύμφωνα με τη μεσογειακή διατροφή, το ελαιόλαδο έχει πολλά οφέλη για την υγεία και συστήνεται ως η κύρια πηγή λίπους της διατροφής μας. Ωστόσο η προσθήκη ελαιόλαδου στο φαγητό και τη σαλάτα, χωρίς μέτρο, μπορεί να συμβάλει στο κόλλημα της ζυγαριάς. Αυτό συμβαίνει διότι περιέχει αρκετές θερμίδες (1 κουτ. σούπας= 115 θερμίδες).

5) Η σαλάτα πάντα αποτελεί επιλογή για φαγητό έξω, όταν προσπαθούμε να χάσουμε βάρος, καθώς θεωρείται κάτι το υγιεινό και διαιτητικό. Βέβαια, αυτό δεν ισχύει πάντα, αφού πολλές σαλάτες αποτελούν πλήρες γεύμα και μάλιστα αρκετά θερμιδογόνο. Αυτό εξαρτάται από την προσθήκη τυριού, κρέατος, αλλαντικού, παξιμαδιού ή κρουτόν, καθώς και από τη σύσταση και ποσότητα της sauce. Για παράδειγμα, η σαλάτα Caesar’s, η οποία περιέχει κοτόπουλο, τυρί, κρουτόν, λαχανικά και sauce, μπορεί να φτάσει τις 600 θερμίδες.

6) Οι ξηροί καρποί, όπως και το ελαιόλαδο ανήκουν στην ομάδα λίπους και αποτελούν συμπυκνωμένη πηγή ενέργειας.

Τα οφέλη για την υγεία μας είναι εξακριβωμένα, ωστόσο οφείλουμε να τα καταναλώνουμε με μέτρο.

7) Πολλές ακομά μικρές κινήσεις μέσα στην ημέρα μπορεί να έχουν επίπτωση στο βάρος μας. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι και οι καραμέλες. Αν αναρωτηθείτε τι έχετε φάει μέσα στην ημέρα, δεν θα σκεφτείτε την καραμέλα, καθώς δεν είναι κάτι το οποίο γεμίζει το στομάχι και είναι τόσο μικρή, οπότε υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να την παραβλέπετε.

Προκειμένου λοιπόν, να εντοπίσουμε το πρόβλημα, τρώμε με μέτρο, ελέγχουμε πάντα τις ετικέτες τροφίμων, κρατάμε ημερολόγιο διατροφής και επισκεπτόμαστε έναν εξειδικευμένο διαιτολόγο-διατροφολόγο, για να λάβουμε συμβουλές.

 

Γράφει η Ολυμπία Βλασερού, Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, Απόφοιτος Χαροκοπείου Πανεπιστημίου

www.nefer.gr

3 + 1 μύθοι για τη διατροφή

3 + 1 μύθοι για τη διατροφή

Καθημερινά ακούμε διάφορες θεωρίες περί διατροφής, άλλες λογικές και άλλες πιο υπερβολικές. Μέσα σε αυτές υπάρχουν και κάποιοι διατροφικοί μύθοι οι οποίοι αντέχουν στον χρόνο, καθώς ακούγονται εδώ και πολλά χρόνια, μπερδεύοντας τους αναγνώστες σχετικά με το τι τελικά ισχύει και τι όχι. Σήμερα προσπαθούμε να διαλευκάνουμε τέσσερις από αυτούς! 

 

Γράφει η Κωσταλένια Καλλιανιώτη, MSc, Κλινικός Διαιτολόγος Διατροφολόγος,

http://nutritionandbalance.blogspot.com/

 

Ο μύθος: Τα λιπαρά παχαίνουν.

Η αλήθεια: Το λίπος πάντα ήταν ο «αποδιοπομπαίος» τράγος της διατροφής. Στην πραγματικότητα όμως η πρόσληψη ή η απώλεια βάρους σχετίζεται με το ενεργειακό ισοζύγιο, δηλαδή με το εάν προσλαμβάνουμε περισσότερες ή λιγότερες θερμίδες απ’ όσες δαπανούμε. Αν προσλάβουμε περισσότερη ενέργεια, είτε αυτή προέρχεται από λίπος, είτε από υδατάνθρακες, είτε από πρωτεϊνη, το βάρος μας θα αυξηθεί. Ισχύει ότι το λίπος είναι ενεργειακά πυκνό, καθώς αποδίδει 9kcal ανά γραμμάριο, σε αντίθεση με την πρωτεΐνη και τους υδατάνθρακες που δίνουν 4kcal ανά γραμμάριο. Ωστόσο, όταν εντάσσεται στο διαιτολόγιό μας με μέτρο και κυρίως όταν επιλέγουμε πηγές μονο- και πολυακόρεστου λίπους (ελαιόλαδο, ξηροί καρποί, αβοκάντο) έναντι του κορεσμένου (βούτυρο), τότε μπορούμε και να ελέγξουμε το βάρος μας αλλά και να απολαύσουμε τα πολύτιμα ωφέλη των «καλών» λιπαρών.

 

Ο μύθος: Πρέπει να πίνουμε 8 ποτήρια νερό την ημέρα.

Η αλήθεια: Ο ορισμός της επαρκούς ενυδάτωσης δεν μπορεί να προσδιοριστεί με μία τόσο γενική σύσταση. Ο κάθε άνθρωπος, ανάλογα με το φύλο του, τη σωματική του διάπλαση αλλά και τα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας έχει διαφορετικές ανάγκες σε υγρά. Ο γενικός κανόνας μιλάει για 2000L υγρών/ ημέρα για μια μέση γυναίκα και 2500L υγρών/ ημέρα για έναν μέσο άντρα. Κύρια πηγή ενυδάτωσης αποτελεί φυσικά το νερό, ωστόσο σε αυτή μπορούν να συνεισφέρουν όλα τα μη αλκοολούχα ροφήματα (πχ, χυμοί φρούτων, γάλα κα), ενώ μια μικρή συμβολή έχουν και ορισμένα τρόφιμα, όπως είναι τα φρούτα και τα λαχανικά.

 

Ο μύθος: Tο αυγό προκαλεί υπερχοληστερολαιμία.

Η αλήθεια: Μελέτες των τελευταίων ετών έρχονται να απενοχοποιήσουν κατά κάποιο τρόπο τον κρόκο του αυγού, καθώς φαίνεται πως η χοληστερόλη που προσλαμβάνουμε μέσω του κρόκου αλλά και άλλων τροφών που την περιέχουν δεν επηρεάζει τόσο σημαντικά την χοληστερόλη του αίματος. Αντιθέτως, τα κορεσμένα λιπαρά (βούτυρο, λιπαρό κρέας και τυρί) είναι εκείνα που επηρεάζουν πολύ πιο έντονα τα επίπεδα χοληστερόλης. Συνεπώς, ναι μεν δεν συστήνεται ένας υπερχοληστερολαιμικός ασθενής να καταναλώνει 3 κρόκους μαζί, ωστόσο το αυγό είναι ένα τρόφιμο που δεν θα πρέπει να φοβόμαστε, εφ’όσον φυσικά ελέγχουμε και τις υπόλοιπες διατροφικές πηγές πρόσληψης κορεσμένου λίπους και χοληστερόλης.

 

Ο μύθος: Πρέπει να τρώμε το βραδινό μας το πολύ μέχρι τις .

Η αλήθεια: Όπως αναφέραμε και στην αρχή, η πρόσληψη βάρους οφείλεται σε θετικό ισοζύγιο ενέργειας μέσα στην ημέρα. Είναι πιθανόν αυτή η σύνδεση να προέκυψε επειδή πολύς κόσμος γυρίζει αργά στο σπίτι και έχει την τάση να καταναλώνει μεγαλύτερες ποσότητες φαγητού απ’ ότι θα έπρεπε, να τσιμπολογάει ή να τρώει και να κοιμάται κατευθείαν. Για παράδειγμα, ένας άνθρωπος που δουλεύει με κυλιόμενα ωράρια δεν θα μπορούσε να εφαρμόσει αυτόν τον κανόνα, το ίδιο κι ένας αθλητής που τελειώνει το προπόνησή του αργά το βράδυ. Φυσικά, δεν θα πρέπει να τρώμε το βραδινό μας πολύ αργά καθώς θα πρέπει να παρεμβάλλεται ένα εύλογο χρονικό διάστημα μεταξύ του φαγητού και του ύπνου, περίπου 2-3 ώρες, ωστόσο δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη ώρα μέσα στην ημέρα την οποία απαγορεύεται να ξεπερνάμε.

Έχω χοληστερίνη! Τι πρέπει να κάνω;

Έχω χοληστερίνη! Τι πρέπει να κάνω;

Πώς πρέπει να αντιδράσει κανείς όταν τα αποτελέσματα των αιματολογικών του εξετάσεων δείξουν υψηλές τιμές χοληστερίνης; Τι σημαίνουν αυτοί οι αριθμοί και ποια είναι τα ενδεικνυόμενα μέτρα για τη μείωσή τους;

 

Πρώτα από όλα δεν χρειάζεται πανικός!

Η χοληστερόλη είναι μία ουσία που απαντάται σε όλα τα τμήματα του οργανισμού, συμπεριλαμβανομένων της καρδιάς, του ήπατος, του εντέρου, του δέρματος και του νευρικού συστήματος. Παράγεται στο ήπαρ και είναι απαραίτητη για την παραγωγή και δράση πολλών ορμονών. Χωρίς χοληστερίνη η μεμβράνη των κυττάρων στο σώμα μας δεν θα μπορούσε να σχηματισθεί και να λειτουργήσει σωστά. Χωρίς μεμβράνη, το κύτταρο, και άρα ο οργανισμός, θα πέθαινε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα! Χωρίς χοληστερίνη επομένως, δεν υπάρχει ζωή!

Επειδή ακριβώς η χοληστερίνη είναι τόσο σημαντική για την ύπαρξη της ζωής και τη σωστή λειτουργία του οργανισμού, η φύση προέβλεψε το σώμα μας να έχει πάντα στη διάθεσή του αρκετή χοληστερίνη και να μην εξαρτάται από τη χοληστερίνη που προσλαμβάνουμε μέσω της τροφής. Έτσι πάνω από τα 2/3 της χοληστερίνης που κυκλοφορεί στο αίμα μας παράγεται από τον ίδιο τον οργανισμό – το υπόλοπο 1/3 προέρχεται από την τροφή που τρώμε.

Έχει αποδειχτεί ότι η αύξηση της χοληστερόλης αυξάνει την πιθανότητα νόσησης από στεφανιαία νόσο, τη σύγχρονη μάστιγα του 20ού αιώνα που συνεχίζεται ακάθεκτα και στον 21ο. Η υπερχοληστερολαιμία, μαζί με το κάπνισμα, την υπέρταση και τον σακχαρώδη διαβήτη αποτελούν τους 4 μεγαλύτερους παράγοντες κινδύνου για τη στεφανιαία νόσο. Είναι το λεγόμενο «φονικό κουαρτέτο».

Η χοληστερόλη εναποτίθεται στα τοιχώματα των αγγείων, ιδίως των στεφανιαίων αγγείων της καρδιάς, σχηματίζοντας την αθηρωματική πλάκα, με συνέπεια:

  • την ελάττωση του εύρους των αρτηριών,
  • τη μείωση της παροχής αίματος στον μυϊκό ιστό της καρδιάς και το σχηματισμό θρόμβων και αποφράξεων των στεφανιαίων αγγείων, με αποτέλεσμα την εκδήλωση εμφράγματος του μυοκαρδίου.

Αντίθετα, η μείωση της χοληστερόλης κάτω από κάποια επίπεδα οδηγεί σε ελάττωση των εμφραγμάτων και των θανάτων από στεφανιαία νόσο. Τα επίπεδα χοληστερίνης προσδιορίζονται από την εξέταση αίματος, την οποία μπορεί να κάνει ο μικροβιολόγος σας. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν όχι μόνο την ποσότητα, αλλά και τον τύπο της χοληστερίνης στο αίμα. Επίπεδα ολικής χοληστερόλης μικρότερα από 200 mg/dL θεωρούνται φυσιολογικά, 200-239 mg/dL θεωρούνται οριακά υψηλά, ενώ υψηλά θεωρούνται επίπεδα μεγαλύτερα των 240 mg/dL. Ασθενείς με τιμές ολικής χοληστερόλης άνω των 240 mg/dL διατρέχουν τριπλάσιο κίνδυνο θανάτου από στεφανιαία νόσο σε σχέση με αυτούς που έχουν τιμές μικρότερες από 200 mg/dL.

 

Υπάρχουν συμπτώματα;

Πώς αναγνωρίζει κάποιος ότι έχει υψηλή χοληστερίνη; Δεν υπάρχουν συμπτώματα. Αυτό είναι και το μεγάλο πρόβλημα. Πρέπει να τη μετρήσεις για να τη βρεις αυξημένη. Όλες οι επιστημονικές εταιρίες συνιστούν να μετράμε τη χοληστερίνη από την ηλικία των 20 ετών. Όλοι οι ενήλικες πρέπει δηλαδή, σε κάποιον έλεγχο ρουτίνας να μετρούν τα λιπίδια, τη χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδιά τους.

Στα παιδιά δεν συνιστάται να γίνεται έλεγχος. Αν όμως ένα παιδί έχει κληρονομικό επιβαρυμένο, δηλαδή γονείς με χοληστερίνη ή πρόβλημα στην καρδιά, πρέπει να ελεγχθεί.

Η χοληστερίνη μεταφέρεται στο αίμα συνδεδεμένη με ειδικές πρωτεΐνες (λιποπρωτεΐνες) για να χρησιμοποιηθεί απ’ όλα τα κύτταρα του οργανισμού. Το 20-25% της χοληστερόλης μεταφέρεται στο αίμα με την υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη (ΗDL – High Density Lipoprotein), την καλούμενη και «καλή» χοληστερόλη, και περίπου το 60-75% της χοληστερόλης μεταφέρεται στο αίμα με τη χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη (LDL – Low Density Lipoprotein), την καλούμενη και «κακή» χοληστερόλη.

 

Τι είναι η LDL χοληστερίνη (κακή χοληστερίνη);

Είναι ένα λιπιδαιμικό κλάσμα που δίνει καλύτερη εικόνα του κίνδυνου για στεφανιαία νόσο.

Οι περισσότερες θεραπευτικές επεμβάσεις σήμερα, γίνονται στηριζόμενες στην τιμή της LDL χοληστερίνης. Οι λιποπρωτεΐνες LDL μεταφέρουν τη χοληστερίνη στις αρτηρίες και, όταν οξειδώνονται, τείνουν να προσκολλώνται στα τοιχώματα των αρτηριών της καρδιάς, προωθώντας έτσι τη δημιουργία αθηρωματικών πλακών που συχνά οδηγούν στο έμφραγμα. Επίπεδα κάτω από 100 mg/dL αποτελούν την ιδανική τιμή. Σε ασθενείς που ήδη πάσχουν από στεφανιαία νόσο, αποφρακτική αρτηριοπάθεια ή σακχαρώδη διαβήτη και στεφανιαία νόσο, η LDL χοληστερόλη πρέπει να είναι σε ακόμη χαμηλότερα επίπεδα- κάτω από 70 mg/dL.

 

Τι είναι η HDL χοληστερίνη (καλή χοληστερίνη);

Είναι ένα λιπιδαιμικό κλάσμα που όσο μεγαλύτερα είναι τα επίπεδά τoυ τόσο μικρότερος είναι ο κίνδυνός σας να εμφανίσετε στεφανιαία νόσου. Αν ωστόσο η τιμή του είναι πολύ χαμηλή, κάτω από 35 mg/dl, αποτελεί έναν ανεξάρτητο παράγοντα κίνδυνου.

Οι HDL, οι «καλές» λιποπρωτεΐνες, μαζεύουν τη χοληστερίνη από την περιφέρεια και τη μεταφέρουν στο συκώτι, αποτρέποντας την εναπόθεσή της στα τοιχώματα των αρτηριών.

Οι γυναίκες έχουν κατά κανόνα υψηλότερες τιμές HDL χοληστερόλης σε σχέση με τους άνδρες, επειδή τα οιστρογόνα τείνουν να αυξάνουν την HDL χοληστερόλη. Αυτό μπορεί να εξηγήσει εν μέρει τη μικρότερη συχνότητα εμφάνισης στεφανιαίας νόσου στις γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας, διαφορά η οποία ωστόσο εξαφανίζεται μετά την εμμηνόπαυση. Σχετικά με τα προτεινόμενα επίπεδα της HDL-χοληστερίνης, οι συνιστώμενες τιμές για τους άνδρες είναι μεγαλύτερες του >40 mg/dL, ενώ για τις γυναίκες μεγαλύτερες του >45 mg/dL.

 

Τα τριγλυκερίδια

Είναι η πιο κοινή μορφή λίπους στον οργανισμό και προέρχονται κυρίως από τη διατροφή. Τα εξωγενή τριγλυκερίδια μεταφέρονται στο αίμα με τα χυλομικρά, ενώ τα ενδογενή με την πολύ χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη (VLDL – Very Low Density Lipoprotein) και χρησιμεύουν κυρίως για την παραγωγή ενέργειας.

Υψηλές τιμές τριγλυκεριδίων απαντώνται σε διαβητικούς και παχύσαρκους, ενώ οι γυναίκες έχουν κατά κανόνα υψηλότερες τιμές σε σχέση με τους άνδρες. Τιμές μικρότερες των 150 mg/dL θεωρούνται φυσιολογικές, 150-199 mg/dL θεωρούνται οριακά υψηλές, ενώ τιμές μεγαλύτερες των 200 mg/dL θεωρούνται υψηλές και σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτούν θεραπεία. Σε αντίθεση με τη χοληστερόλη, δεν έχει διευκρινιστεί πλήρως κατά πόσο τα τριγλυκερίδια αποτελούν ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου αθηροσκλήρωσης και στεφανιαίας νόσου.
Η μεταβολή των διαιτητικών συνηθειών κάτω από διαιτολογική παρακολούθηση [μείωση της πρόσληψης λιπαρών ουσιών, με τα κορεσμένα λίπη να αποτελούν λιγότερο από 7% των συνολικών θερμίδων και η χοληστερόλη από την τροφή να μην υπερβαίνει τα 200 mg ημερησίως], σε συνδυασμό με την καθημερινή μικρής έντασης άσκηση [γρήγορο περπάτημα τουλάχιστον μισής ώρας], αποτελεί σημαντικό παράγοντα για τη μείωση των λιπιδίων και υπάρχουν πολλές μελέτες που έχουν δείξει ότι ο συνδυασμός αυτός ελαττώνει τη θνητότητα από καρδιαγγειακά νοσήματα.
Ωστόσο, αν και η δίαιτα και η άσκηση βοηθούν σημαντικά, συχνά απαιτείται η χορήγηση φαρμάκων για την επίτευξη του στόχου της επιθυμητής τιμής της LDL χοληστερόλης.

Η επιλογή των ασθενών που χρειάζεται να λάβουν φαρμακευτική αγωγή, καθώς και το είδος του φαρμάκου που πρέπει να χορηγηθεί, θα πρέπει να αποφασίζεται από τον θεράποντα ιατρό. Η επιλογή βασίζεται στο συνολικό καρδιαγγειακό κίνδυνο, λαμβάνοντας υπόψη την παρουσία και των υπολοίπων παραγόντων κινδύνου, όπως το κάπνισμα, η υπέρταση, ο διαβήτης και το κληρονομικό ιστορικό.

 

Ι.Α. Κυριαζής MD, PhD, FNSCOPE

Παθολόγος – Διαβητολόγος

Διευθυντής ΕΣΥ

Παθολογική Κλινική & Ιατρείο Διαβήτη – Παχυσαρκίας ΓΝΑ ΚΑΤ

Πρόεδρος Δ.Σ. Εταιρείας Μελέτης Παραγόντων Κινδύνου Αγγειακών Νοσημάτων [www.empakan.gr]

Τηλ.: 6974122123, e-mail: ioanniskyriazis@yahoo.gr

 

Βιταμίνη D – H ορμόνη  της αντιγήρανσης  και η συμβολή της  στην πρόληψη ασθενειών

Βιταμίνη D – H ορμόνη της αντιγήρανσης και η συμβολή της στην πρόληψη ασθενειών

Τελευταία βγαίνουν συνέχεια ανακοινώσεις για τα οφέλη της βιταμίνης D σε επίσημα ιατρικά συνέδρια. Θεωρείται η «ορμόνη της αντιγήρανσης» και έχει συνδεθεί με την πρόληψη πολλών ασθενειών. Παρόλη την ονομασία της, η βιταμίνη D δεν είναι ακριβώς βιταμίνη. Οι βιταμίνες είναι οργανικές ουσίες που τις λαμβάνουμε με την τροφή. Η βιταμίνη D εκτός από τις τροφές, παράγεται και από το σώμα μας, με την έκθεση στη UVB ηλιακή ακτινοβολία. Είναι λιποδιαλυτή και μεταφέρεται στο συκώτι και τους νεφρούς, όπου μετατρέπεται στις 2 ενεργές μορφές. Η καλύτερη μορφή της είναι η D-3 (χοληκαλσιφερόλη), η οποία πρέπει να προτιμάται ως συμπλήρωμα διατροφής.

 

Τα οφέλη της βιταμίνης D

Το πρώτο όργανο που επηρεάζεται από την ανεπάρκεια της είναι ο εγκέφαλος. Δεν είναι τυχαίο ότι στο τέλος του χειμώνα νιώθουμε εξαντλημένοι, πεσμένοι και με τη «μελαγχολία του χειμώνα» (καθιερωμένος ιατρικός όρος). Το χειμώνα δεν εκτιθέμεθα στην ηλιακή ακτινοβολία, κάτι που ίσως δικαιολογεί και τα μεγαλύτερα ποσοστά κατάθλιψης στις σκανδιναβικές χώρες, όπου δεν έχουν αρκετή ηλιοφάνεια. Έτσι καλό είναι να ενισχύονται άτομα με κατάθλιψη ειδικά την περίοδο του χειμώνα.

Η βιταμίνη D παίζει μεγάλο ρόλο στην απώλεια βάρους. Σε έρευνα που ανακοινώθηκε στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικάνικης Ενδοκρινολογικής Εταιρείας, βρέθηκε ότι όσο υψηλότερα ήταν τα επίπεδα της D 3 σε άτομα που έκαναν δίαιτα, τόσο μεγαλύτερη ήταν και η απώλεια λίπους γύρω από την κοιλιά. Σε αυτό συμβάλλει κυρίως το γεγονός ότι η βιταμίνη βοηθάει στην απορρόφηση του Ca, το οποίο τεκμηριωμένα βοηθάει στην απώλεια βάρους και σπλαγχνικού λίπους. Σε άλλη έρευνα, φαίνεται ότι όσοι τρώνε πρωινό πλούσιο σε ασβέστιο και βιταμίνη D πεινούν λιγότερο και καταναλώνουν 300 θερμίδες λιγότερες τις επόμενες 24 ώρες. Οι παχύσαρκοι άνθρωποι έχουν τη μεγαλύτερη ανεπάρκεια σε βιταμίνη D. Χρειάζονται ιδιαίτερη ενίσχυση, γιατί έχουν αυξημένο λίπος και η βιταμίνη D είναι λιποδιαλυτή.

Βοηθάει επίσης στην οστεοπόρωση, γιατί μεγιστοποιεί την απορρόφηση ασβεστίου από τα κόκκαλα. Ειδικά σε γυναίκες στην εμμηνόπαυση πρέπει να μετράται και να χορηγείται μαζί με το ασβέστιο. Σε έρευνα της Mayo Clinic βρέθηκε ότι 33 άτομα με μυϊκούς σπασμούς, πόνους στα κόκκαλα, στις αρθρώσεις αλλά και αρθρίτιδες, είχαν ανεπάρκεια σε βιταμίνη D.

Έχουν ανακοινωθεί έρευνες, επίσης, για τα οφέλη της στο μεταβολικό σύνδρομο, στην υπέρταση και το σακχαρώδη διαβήτη. Αυξάνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη και την ανταπόκριση των μυών και του ήπατος στην ινσουλίνη, βοηθώντας στην πρόληψη του διαβήτη.

Ενισχύει το ανοσοποιητικό και μας θωρακίζει από ιώσεις και μικρόβια.

Μειώνει το συνολικό κίνδυνο θανάτου. 18 έρευνες σε 57.000 άτομα έδειξαν ότι αυτοί που είχαν επαρκή επίπεδα, είχαν μικρότερη συνολική θνησιμότητα.

Μπορεί να μειώσει τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων, οπότε θεωρητικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στην πρόληψη του καρκίνου.

Επίσης, έχει σχετιστεί με μια πλειάδα άλλων νόσων, όπως αυτοάνοσα (σκλήρυνση κατά πλάκας), ψωρίαση, Alzheimer, Parkinson, σχιζοφρένεια και .. στα παιδιά, φλεγμονώδης νόσος του εντέρου και ρευματοειδής αρθρίτιδα .

Κατανοούμε πόσο σημαντική είναι η μέτρηση των επιπέδων της στο αίμα και η εκτίμηση των αποτελεσμάτων από έναν ιατρό.

 

Οι καλύτεροι τρόποι για να ανέβουν

τα επίπεδα της είναι:

1H έκθεση στον ήλιο, χωρίς αντηλιακό, του 40 % του σώματος μας για 10-20 λεπτά την ημέρα. Βέβαια χρειάζονται 48 ώρες ώστε να απορροφηθεί από το δέρμα στο αίμα και στο διάστημα αυτό καλό θα είναι να μην πλυθούμε!

2Η κατανάλωση τροφών πλουσίων σε βιταμίνη D, όπως ο κρόκος αυγού, το μουρουνέλαιο, τα παχιά ψάρια (σολομός, σκουμπρί, ρέγγα, σαρδέλα).

3Η λήψη συμπληρωμάτων με καθοδήγηση του ιατρού, που θα καθορίσει τα ιδανικά επίπεδα.

 

Το «Μεσογειακό παράδοξο»

Αξιοσημείωτο είναι το «Μεσογειακό παράδοξο». Παρόλο που οι χώρες αυτές έχουν ηλιοφάνεια, οι λαοί έχουν χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D. Υπάρχουν δύο ερμηνείες:

Α) Έχουν γονίδια που επηρεάζουν την απορρόφηση της βιταμίνης

Β) Όσο πιο σκούρα επιδερμίδα έχει κάποιος, άρα αυξημένη μελανίνη, τόσο περισσότερη ώρα στον ήλιο χρειάζεται για να παραχθεί η βιταμίνη D. Επίσης όταν εκτίθεμεθα, φοράμε αντηλιακό που μπλοκάρει την παραγωγή της βιταμίνης.

 

Συνοψίζοντας, πρέπει να αντιληφθούμε τη σημαντικότητα της καινούριας αυτής αντιγηραντικής ορμόνης, η οποία μπορεί να συμβάλλει καθοριστικά στην πρόληψη σημαντικών ασθενειών και τη βελτιστοποίηση της ποιότητας της ζωής μας. 

 

Dr. Μαρία  Αθ. Ψωμά

Ιατρός-Βιοπαθολόγος

Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών Ιατρική
& Χειρουργική της Παχυσαρκίας (
Paris VI)

Board Certified στην Ιατρική
της Αντιγήρανσης

Μέλος της American Society for Nutrition

Μέλος της Διεθνούς Εταιρείας Διατροφογενετικής

Ιδρυτικό μέλος της European Society
of Lifestyle Medicine ESLM

Research and Evidence-based Prevention and Treatment of Chronic Diseases 

Εθνικής Αντιστάσεως 14, Χαλάνδρι,
τ.κ. 15232, 2ος όροφος

Dr. Psoma Wellness Anti-Aging Weight Loss Center         

Τηλ.: 210-6801085-086

Website: www.psoma.gr

e-mail: hello@psoma.gr

Χάστε βάρος, αποτελεσµατικά και με ασφάλεια

Χάστε βάρος, αποτελεσµατικά και με ασφάλεια

Στα ιατρικά μας κέντρα στη Νορβηγία, όπου έχουμε αντιμετωπίσει τα τελευταία χρόνια πάνω από 12.000 άτομα με προβλήματα μεταβολισμού, χρησιμοποιούμε μεταξύ άλλων την εξαιρετικά αποτελεσματική και ασφαλή ιατρική μέθοδο αδυνατίσματος Eurodiet σε τέσσερις φάσεις (www.eurodiet.gr).

H μέθοδος Eurodiet ενδείκνυται για ανθρώπους που έχουν Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ/BMI) πάνω από 30 ή πάνω από 27, αν έχουν ταυτόχρονα και κάποιο άλλο ιατρικό πρόβλημα που οφείλεται στο υπέρβαρο (διαβήτη, υπέρταση, αυξημένη χοληστερίνη ή τριγλυκερίδια, καρδιαγγειακό πρόβλημα, άπνοια του ύπνου, οστεοαρθρίτιδα κλπ.). Μπορείτε να υπολογίσετε τον ΔΜΣ σας, πολλαπλασιάζοντας το ύψος σας σε μέτρα με τον εαυτό του και διαιρώντας το βάρος σας σε κιλά με τον αριθμό αυτό.

Η φάση 1 της Eurodiet είναι μία δίαιτα χαμηλών υδατανθράκων και θερμίδων, αλλά με ικανό ποσοστό πρωτεϊνών. Ακολουθεί σταδιακή αύξηση σε υδατάνθρακες, λίπος και θερμίδες στις επόμενες τρεις φάσεις.

 

Ποια είναι τα  πλεονεκτήματα της μεθόδου Eurodiet;

Χάνετε βάρος γρήγορα, εύκολα και με ασφάλεια, αφού έχετε υποχρεωτικά ιατρική παρακολούθηση και η προετοιμασία των ειδικών γευμάτων είναι πολύ εύκολη. Δεν πεινάτε, γιατί οι τροφές Eurodiet αυξάνουν την αίσθηση πληρότητας και καταστέλλουν την όρεξη. Πετυχαίνετε σημαντική μείωση βάρους με απώλεια λίπους και μείωση της περιμέτρου της μέσης σας συντηρώντας ταυτόχρονα τη μυική σας μάζα και εξασφαλίζετε μακροπρόθεσμη διατήρηση ενός υγιούς βάρους. Εύκολη στην εφαρμογή μέθοδος, χάρη σε μια μεγάλη σειρά από δομημένα Eurodiet γεύματα  και ένα απλό στη χρήση, ολοκληρωμένο πρόγραμμα.

Πώς μπορεί κανείς να ξεκινήσει 

τη μέθοδο αυτή;

Για να ξεκινήσετε ρωτήστε το γιατρό σας ή ένα ειδικευμένο στη μέθοδο γιατρό κοντά σας, που θα σας εξετάσει κλινικά, θα συστήσει τις απαραίτητες εργαστηριακές αναλύσεις και θα καθορίσει το ατομικό σας πρόγραμμα, που δομείται σε  4 φάσεις λαμβάνοντας υπόψη την υγεία σας, τον στόχο του βάρους σας, τη σύνθεση του σώματός σας, τις συνήθειές σας, καθώς επίσης και το κίνητρό σας. Ο γιατρός σας θα σας βοηθήσει να επιλέξετε τα γεύματά σας από μια σειρά 70 ειδικών γευμάτων  Eurodiet.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί η μέθοδος και από

άτομα που πάσχουν από διαβήτη;

Η μέθοδος Eurodiet είναι εξαιρετικά αποτελεσματική και για άτομα που πάσχουν απο διαβήτη τύπου 2 (σάκχαρο ενηλίκων), αφού οδηγεί σε δραματική βελτίωση του σακχάρου του αίματος παράλληλα με την απώλεια βάρους. Σε πολλές περιπτώσεις, ο ασθενής μπορεί να μειώσει σημαντικά ή και να μην χρειάζεται πλέον αντιδιαβητικά φάρμακα ή ενέσεις ινσουλίνης.

 

Πληροφορίες:  Eurodiet Med,

Κολοκοτρώνη 101, 16451, Αργυρούπολη, Τηλ: 211 1987642, 

e-mail: info@eurodiet.gr.

 

Φαίδων

Λίντμπεργκ

Ειδικός Παθολόγος – Διαβητολόγος, ειδικός σε θέματα μεταβολισμού

Dr. Fedon Lindberg’s Clinic

Riddervolds gate 4

N-0256 Oslo, Norway

e-mail: fedon.lindberg@drlindbergs.no

«Ανοσοπροστατευτική» διατροφή: Η διατροφική προστασία του ανοσοποιητικού ως ανάχωμα στα αυτοάνοσα νοσήματα!

«Ανοσοπροστατευτική» διατροφή: Η διατροφική προστασία του ανοσοποιητικού ως ανάχωμα στα αυτοάνοσα νοσήματα!

Οι αυτοάνοσες παθήσεις, ως κατηγορία νοσημάτων, αποτελούν τη 2η αιτία χρόνιων ασθενειών (μετά τις καρδιαγγειακές), σύμφωνα με την American Autoimmune Related Diseases Association (AARDA). Περίπου το 5% του πληθυσμού των ΗΠΑ έχει διαγνωστεί με κάποια αυτοάνοση ασθένεια, ενώ το 10% – 20% εμφανίζει πρώιμου σταδίου συμπτώματα και διαταραχές. Περίπου το 75% αυτών των κρουσμάτων συμβαίνουν σε γυναίκες, πιο συχνά κατά τη διάρκεια των ετών τεκνοποίησης.

Όταν όλα βρίσκονται «υπό έλεγχο», η ανοσολογική απόκριση του οργανισμού χαρακτηρίζεται ως ένα θαυμάσιο σύστημα άμυνας και προστασίας από ξένους εισβολείς, τραυματισμούς και μολύνσεις. Το όλο φαινόμενο λαμβάνει χώρα μέσω ενός πολύπλοκου συστήματος επικοινωνίας μεταξύ των κυττάρων του σώματος και των χημικών σημάτων που παράγουν. Σε ένα υγιές ανοσοποιητικό σύστημα, η παραπάνω σχέση είναι σαφής και συγκεκριμένη. Το  σώμα μπορεί να καταλάβει τη διαφορά μεταξύ ενός ξένου κυττάρου και των δικών του. Ωστόσο, στην αυτοάνοση ασθένεια η ανοσολογική απόκριση είναι εσφαλμένη. Το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος στοχεύει σε δικούς του ιστούς. Το  αμυντικό σύστημα δεν μπορεί να διακρίνει τους ιστούς του σώματός του από ξένα κύτταρα και αρχίζει να τους επιτίθεται ή δεν είναι σε θέση να ρυθμίσει την ένταση της ανοσολογικής απόκρισης. Το αποτέλεσμα είναι βλάβη στους ιστούς του σώματος και ανάπτυξη μιας αυτοάνοσης διαταραχής.

Οι αυτοάνοσες ασθένειες μπορεί να επηρεάσουν σχεδόν κάθε μέρος του σώματος. Οι ερευνητές έχουν εντοπίσει πάνω από 80 κλινικά διακριτές αυτοάνοσες διαταραχές, που συμπεριλαμβάνουν το συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, το διαβήτη τύπου 1, τις θυρεοειδίτιδες (Hashimoto και Graves), τη  ρευματοειδή αρθρίτιδα, σύνδρομο Sjogren, την  σκλήρυνση κατά πλάκας, την ψωρίαση, τη λεύκη και τις χρόνιες φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου. Για παράδειγμα, στο σύνδρομο Sjögren, τα λευκά αιμοσφαίρια επιτίθενται στους αδένες, προκαλώντας συμπτώματα όπως ξηροφθαλμία και ξηροστομία. Στο διαβήτη τύπου 1, το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη στο πάγκρεας. Οι άνθρωποι που πάσχουν από αυτοάνοσα νοσήματα συχνά έχουν απώλεια των λειτουργιών του σώματος, μειωμένη παραγωγικότητα και χαμηλή ποιότητα ζωής, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις εμφανίζουν αναπηρία.

Η διατροφή μπορεί να συμβάλλει αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση των αυτοάνοσων διαταραχών. Προς την κατεύθυνση αυτή συνεισφέρει το μοντέλο της «Ανοσοπροστατευτικής» διατροφής. Η Ανοσοπροστατευτική διατροφή βασίζεται στο ευεργετικό τρίπτυχο τω 3Α: Ανοσορρύθμιση, Αντιοξειδωτική και Αντιφλεγμονώδης προστασία. Μπορεί να προσφέρει σημαντική προστασία στο ανοσοποιητικό, ενδυναμώνοντας τη φυσική άμυνα του οργανισμού. Κατά βάση πρόκειται για μια συνολική διατροφική προσέγγιση.

Στο καταστροφικό τρίπτυχο (απορυθμισμένο ανοσοποιητικό, οξειδωτικό στρες και φλεγμονή) αποδιοργάνωσης του ανοσοποιητικού και καταστροφής της υγείας, η καταλυτική απάντηση είναι η πρόταση των ισάριθμων βασικών τομέων της θεωρίας των 3-Α: Ανοσοποιητική, Αντιοξειδωτική και Αντιφλεγμονώδης προστασία.

  • Ανοσοπροστασία. Προστατεύστε αποτελεσματικά το ανοσοποιητικό σας. Προσλάβετε άφθονη βιταμίνη D για την αποτελεσματική προστασία του οργανισμού και του μεταβολισμού. Ο συνδυασμός θρεπτικών συστατικών (βιταμινών και μετάλλων), τα διαιτητικά αντιοξειδωτικά συστατικά και οι προβιοτικές ουσίες (από το γιαούρτι και το κεφίρ) μπορούν επίσης να βελτιώσουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.
  • Αντιοξείδωση. Περιορίστε το οξειδωτικό στρες ενισχύοντας την αντιοξειδωτική προστασία του οργανισμού σας. Εφοδιαστείτε, μέσω της διατροφής σας, με μια υψηλή ποσότητα αντιοξειδωτικών μονάδων ORAC (7.000-9.000). Ταυτόχρονα αποφύγετε ουσίες που λειτουργούν ως προ-οξειδωτικοί παράγοντες: ζωικά λιπαρά, κόκκινο κρέας, χημικά πρόσθετα, φυτοφάρμακα κ.λπ.
  • Αντιφλεγμονώδης προστασία. Καταπολεμήστε τη συστηματική φλεγμονή με ουσίες που χαρακτηρίζονται από αντιφλεγμονώδη δράση, δηλαδή με τα «καλά» λιπαρά (μονοακόρεστα και ω-3 λιπαρά οξέα). Παράλληλα, αποφύγετε προ-φλεγμονώδη συστατικά: επεξεργασμένες τροφές, ζάχαρη, άσπρο αλεύρι κ.λπ. Με αυτόν τον τρόπο θα ενισχύσετε και τη μεταβολική σας λειτουργία, βελτιώνοντας την ινσουλινοευαισθησία και αντιμετωπίζοντας αποτελεσματικά ένα πιθανό πρόβλημα ινσουλινοαντίστασης.

Η Ανοσοπροστατευτική Διατροφή αποτελεί ένα μοντέλο που διακρίνεται για την υψηλή βιολογική αξία των τροφίμων που περιέχει, το οποίο προσφέρει αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική προστασία ταυτόχρονα. Η αυξημένη κατανάλωση φρούτων και λαχανικών στο πλαίσιο του μοντέλου της ελληνικής παραδοσιακής διατροφής, με βάση την κλίμακα ORAC, μπορεί να καλύπτει επαρκώς τις ανάγκες σε αντιοξειδωτικές ουσίες. Επιπλέον, με δεδομένο ότι τα φρούτα και τα λαχανικά είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικές φαινολικές ενώσεις, όταν καταναλώνονται μαζί με γεύματα που περιέχουν κορεσμένα ή τρανς λιπαρά και ζάχαρη, μπορούν να εξουδετερώνουν τις «προ-οξειδωτικές» και «προ-φλεγμονώδεις» ιδιότητές τους, μετριάζοντας τις αρνητικές τους επιπτώσεις. Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται η αποτελεσματική προστασία του ανοσοποιητικού συστήματος και μειώνεται ο κίνδυνος ή/και τα συμπτώματα των χρόνιων νοσημάτων που προσβάλλουν την ανθρώπινη υγεία.

Με την εφαρμογή των κατευθύνσεων που προτείνει η θεωρία των 3-Α είναι βέβαιο ότι ο οργανισμός θα λειτουργεί πιο σωστά, γεγονός που είναι αναγκαίο για την εύρυθμη λειτουργία του ανοσοποιητικού. Το συγκεκριμένο σκεπτικό προσφέρει στο σώμα όλες τις θρεπτικές ουσίες και το σύνολο του «οπλοστασίου» που χρειάζεται για να αποφύγει τους τοξικούς παράγοντες που επιβουλεύονται την υγεία. Συγχρόνως συμβάλλει στη δημιουργία ενός πιο ήπιου βιολογικού περιβάλλοντος, με αποτέλεσμα την ομαλή λειτουργία του οργανισμού.

Συμπερασματικά, η Ανοσοπροστατευτική Διατροφή είναι ένα απόλυτα ισορροπημένο μοντέλο που περιλαμβάνει την επαρκή πρόσληψη αντιοξειδωτικών ουσιών, μακροθρεπτικών (υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, λιπίδια) και μικροθρεπτικών συστατικών (βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία), τα οποία συμβάλλουν αποτελεσματικά στη ρύθμιση του ανοσοποιητικού και στη θωράκιση της υγείας.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορεί να ανατρέξετε στο βιβλίο: «Αυτοάνοσα, Ανοσοποιητικό & Διατροφή»  (Δ. Γρηγοράκης, Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ 2016) http://www.logodiatrofis.gr/vivlia-logodiatrofis/autoanosa-anosopoihtiko-diatrofi

Δείτε περισσότερα στο: www.logodiatrofis.gr

Δρ. Δημήτρης Γρηγοράκης

Κλινικός Διαιτολόγος – Διατροφολόγος ΒSc, MSc, PhD

Επιστημονικός Διευθυντής Κέντρου Διαιτολογικής Υποστήριξης & Μεταβολικού Ελέγχου ΑΠΙΣΧΝΑΝΣΙΣ – ΛΟΓΩ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ

Διδάκτωρ & Επιστημονικός Συνεργάτης Τμήματος Επιστήμης Διαιτολογίας-Διατροφής Χαροκοπείου Πανεπιστημίου

Πρόεδρος Ελληνικής Διατροφολογικής Εταιρείας  

 

 

 

 

Σύμμαχος στην αντιγήρανση η σωστή διατροφή

Σύμμαχος στην αντιγήρανση η σωστή διατροφή

Η παράταση της νεότητας είναι ένα ζήτημα που απασχολεί γυναίκες και άντρες από καταβολής κόσμου. Η γήρανση είναι ένα σύνολο βλαβερών μεταβολών που λαμβάνουν χώρα, καθώς μεγαλώνουμε και οφείλεται στην αδυναμία του οργανισμού να αναπλάσει τα κύτταρα του, να αντικαταστήσει δηλαδή τα φθαρμένα και κατεστραμμένα κύτταρα με καινούργια.

                Συγκεκριμένα, σύμφωνα με έρευνες του ΙΜΒΒ (Ινστιτούτο Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας) η λειτουργία των μιτοχονδρίων (οργανίδια των κυττάρων που λειτουργούν ως εργοστάσια παραγωγής ενέργειας), ελέγχεται από συγκεκριμένες πρωτεΐνες, ώστε να ρυθμίζεται ο μεταβολισμός κατά τη γήρανση.

                Σύμμαχος στην αντιγήρανση είναι τα απαραίτητα λιπαρά οξέα, που συμβάλλουν στην πρόληψη του οξειδωτικού στρες και δρουν ενάντια στη φθορά των κυττάρων. Επιστήμονες, μάλιστα, του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια διαπίστωσαν ότι επιβραδύνουν το βιολογικό μηχανισμό της γήρανσης των κυττάρων. Πιο συγκεκριμένα, οι ερευνητές μελέτησαν καρδιοπαθείς και ανακάλυψαν ότι τα αυξημένα επίπεδα των απαραίτητων λιπαρών οξέων, και κυρίως των ω-3 λιπαρών, εμπόδιζαν τη συρρίκνωση των τελομερών, που παίζουν κεντρικό ρόλο στον καθορισμό της μακροζωίας του κυττάρου. Τελομερή ονομάζονται τα μικρά κομμάτια DNA που βρίσκονται στην άκρη κάθε χρωμοσώματος και το μέγεθός τους συναρτάται άμεσα με τη γήρανση των κυττάρων. Όσο μεγαλύτερο είναι το μέγεθος των τελομερών, τόσο μεγαλύτερη είναι και η διάρκεια ζωής των κυττάρων.

                Η συμβολή των απαραίτητων λιπαρών οξέων στην αντιγήρανση οφείλεται επίσης και στην αντιοξειδωτική τους δράση. Μην ξεχνάμε ότι γήρανση είναι και οι φυσιολογικές μεταβολές του δέρματος, που οφείλονται σε αλλοίωση του DNA των κυττάρων, λόγω δράσης των ελεύθερων ριζών οξυγόνου, οι οποίες προσκολλώνται στην κυτταρική μεμβράνη και καταστρέφουν τη δομή της. Τα απαραίτητα λιπαρά οξέα εξουδετερώνουν αυτές τις ελεύθερες ρίζες, που δημιουργούνται από το φυσιολογικό μεταβολισμό του οργανισμού και προκαλούν αλλοιώσεις στα κύτταρα του δέρματος και ρυτίδες.

                Ο ανθρώπινος οργανισμός δεν μπορεί να συνθέσει μόνος του τα απαραίτητα λιπαρά οξέα, γι’ αυτό πρέπει να τα πάρει από τις τροφές που καταναλώνει. Είναι γνωστό ότι τα απαραίτητα λιπαρά οξέα βοηθούν στην καταπολέμηση του οξειδωτικού στρες εξουδετερώνοντας τις ελεύθερες ρίζες που το προκαλούν. Πηγές των απαραίτητων λιπαρών οξέων είναι τα ω-6 και τα ω-3.

 

Ω-6:

  • Λινολεϊκό οξύ (linoleic acid): Φυτικά λάδια (καλαμποκέλαιο, λάδι από σπόρους κάρδαμου, σογιέλαιο, βαμβακέλαιο, σησαμέλαιο, ηλιέλαιο).
  • Αραχιδικό οξύ (arachidic acid): Κρέας .(Μπορεί όμως να παραχθεί από το λινολεϊκό οξύ).

Ω-3:

  • Λινολεϊκό οξύ: Σογιέλαιο, καρύδια, σπόροι σιταριού, ξηροί καρποί και σπόροι (καρύδια, σόγια), φασόλια σόγιας, σουσάμι, ταχίνι.
  • EPA & DHA: Μητρικό Γάλα, σκουμπρί, τόνος, σολομός, αντζούγιες, ρέγγα, πέστροφα, σαρδέλες (μπορούν να παραχθούν από το λινολεϊκό οξύ).

 

                Οι περισσότεροι από εμάς δεν προσλαμβάνουμε επαρκή ποσότητα των απαραίτητων λιπαρών οξέων που χρειαζόμαστε. Αυτό όμως μπορούμε να το διορθώσουμε εάν:

  • Καταναλώνουμε τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα ψάρια πλούσια σε ω-3 λιπαρά οξέα.
  • Προσθέσουμε μια χούφτα ξηρών καρπών στο πρωινό μας γεύμα ή σε κάποιο από τα ενδιάμεσα.
  • Προτιμούμε τα φυτικά έλαια και χρησιμοποιούμε ελαιόλαδο στο μαγείρεμα.
  • Αντικαθιστούμε το βούτυρο με μαλακή μαργαρίνη.

 

                Επιπλέον, η γήρανση καθυστερεί όταν προσλαμβάνουμε επαρκή ποσότητα αντιοξειδωτικών, τα οποία καταπολεμούν τη δράση των ελευθέρων ριζών και προφυλάσσουν την ακεραιότητα των κυτταρικών μεμβρανών.

                Μπορούμε να προσλάβουμε αντιοξειδωτικά μέσω πολλών τροφίμων όπως το ελαιόλαδο, το ψάρι, τους ξηρούς καρπούς, τα όσπρια, τα λαχανικά, τα δημητριακά ολικής αλέσεως, τα φρούτα, το πράσινο τσάι και το κακάο. Πιο συγκεκριμένα, από φρούτα προτιμήστε το ρόδι, το αβοκάντο, τα βατόμουρα, τα μούρα, τα ξερά δαμάσκηνα, το πεπόνι και όλα τα εσπεριδοειδή (πορτοκάλια, ακτινίδια, φράουλες, μάνγκο, γκρέιπφρουτ). Τα λαχανικά που υπερτερούν, λόγω των αντιοξειδωτικών που περιέχουν, είναι οι αγκινάρες, τα καρότα, ο χυμός ντομάτας, οι πιπεριές όλως των χρωμάτων, τα αγγούρια, τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, (μαρούλι, σπανάκι, μπρόκολο) τα σπαράγγια και το λεμόνι.

                Η γήρανση της επιδερμίδας οφείλεται και σε διάφορους άλλους παράγοντες, όπως η διατροφή, το κάπνισμα, η ακτινοβολία, οι ορμόνες και η κληρονομικότητα. Ο μηχανισμός προστασίας συνίσταται στην αύξηση του πάχους της επιδερμίδας, τη διέγερση της μελανινογένεσης και την παροχή φυσικών αντιοξειδωτικών στις επιφανειακές στοιβάδες του δέρματος. Τέτοιες φωτοπροστατευτικές επιδράσεις έχουν οι βιταμίνες C και Ε, που, ως φυσικά αντιοξειδωτικά, προλαμβάνουν ή μειώνουν το στρες, απομακρύνοντας τις καταστρεπτικές ελεύθερες ρίζες.

                Την βιταμίνη Ε βρίσκουμε στα φυτικά έλαια, κυρίως στο ελαιόλαδο, τους σπόρους του σιταριού, τους ξηρούς καρπούς, τα δημητριακά και τα πράσινα λαχανικά. Είναι το αφθονότερο ενδογενές λιποδιαλυτό αντιοξειδωτικό και η α-τοκοφερόλη είναι η βιολογικά ενεργότερη μορφή της. Το σελήνιο, επίσης, κατέχει ενισχυτικό αντιοξειδωτικό ρόλο και το βρίσκουμε στα θαλασσινά, το συκώτι και τα δημητριακά. Οι φράουλες, το τσάι, τα κρεμμύδια, τα μήλα, τα σταφύλια, το μπρόκολο, το σπανάκι, οι πατάτες, οι μπανάνες και το κόκκινο κρασί περιέχουν φλαβονοειδή, που έχουν επίσης προστατευτικό ρόλο. Η β-καροτίνη αυξάνει την ικανότητα αντανάκλασης στο δέρμα βελτιώνοντας την προστατευτική του λειτουργία. Την βρίσκουμε στα σκούρα πράσινα λαχανικά, τις γλυκοπατάτες και τα καρότα, ενώ  η βιταμίνη Α παρέχεται με τις ζωικές τροφές, όπως ο κρόκος του αυγού, τα γαλακτοκομικά, το συκώτι και τα λιπαρά ψάρια.

                Για να έχετε νεανικό δέρμα πρέπει να αποφεύγετε τους επεξεργασμένους υδατάνθρακες με ζάχαρη, όπως τα μάφιν, τα κέικ, τις κρέμες, τα γλυκά και τα πλούσια σε ζάχαρη ροφήματα και ποτά. Αυτό συμβαίνει, γιατί, όταν καταναλώνουμε κάποιο τρόφιμο που μας προκαλεί απότομη αύξηση του σακχάρου, αυξάνεται η ινσουλίνη που προκαλεί φλεγμονώδη αντίδραση. Η αντίδραση αυτή ευθύνεται για τη βλάβη (γλυκοζυλίωση) του κολλαγόνου. Το κολλαγόνο, όπως γνωρίζουμε, είναι η πρωτεΐνη του δέρματος που το βοηθάει να διατηρείται νεανικό και ελαστικό. 

 

Δημήτρης Γρηγοράκης
Κλινικός Διαιτολόγος- Διατροφολόγος,PhD
Επιστημονικός Διευθυντής Κέντρου Διαιτολογικής Υποστήριξης & Μεταβολικού Ελέγχου ΑΠΙΣΧΝΑΝΣΙΣ – ΛΟΓΩ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ & Πρόεδρος Ελληνικής Διατροφολογικής Εταιρείας
Κολωνάκι: Σκουφά 32 & Δημοκρίτου, ΤΚ. 106 73Τηλ.: 2103647517, 2103617502, 2103615603 – Fax: 2103615603
Άνω Πατήσια: Πρόμπονα 27 & Επινίκου, ΤΚ. 111 43Τηλ.: 2102520977, 2102582465 – Fax: 2102582465
Email: grigorakis@logodiatrofis.gr

Καλοκαίρι ίσον φρούτα – Πόσα ,όμωςόμως, την ημέρα και γιατί;

Καλοκαίρι ίσον φρούτα – Πόσα ,όμωςόμως, την ημέρα και γιατί;

Παρότι το καλοκαίρι είναι αναμφισβήτητα η εποχή της αφθονίας και της μεγάλης ποικιλίας για φρούτα, τόσο το φθινόπωρο όσο και ο χειμώνας μάς προσφέρουν, επίσης, πολλά πεντανόστιμα και υγιεινά φρούτα, όπως, π.χ., τα σταφύλια, τα ρόδια, τα εσπεριδοειδή, τα μήλα και τα αχλάδια. Τα φρούτα προσφέρουν άφθονα θρεπτικά συστατικά, όπως βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία και αντιοξειδωτικά.

 

Μια ισορροπημένη διατροφή πρέπει να περιλαμβάνει τα φρούτα. Βέβαια, όπως πάντοτε, παν μέτρον άριστον. Τα περισσότερα φρούτα έχουν χαμηλό γλυκαιμικό φορτίο, εν μέρει λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες και νερό, αλλά και επειδή η φυσική γλυκύτητα των φρούτων προέρχεται κυρίως από τη φρουκτόζη. Η φρουκτόζη, το πιο σύνηθες φυσικό σάκχαρο των φρούτων -τα φρούτα περιέχουν, επίσης, και γλυκόζη και σακχαρόζη, την κανονική ζάχαρη που ξέρουμε, αλλά σε μικρότερα ποσοστά-, έχει πολύ χαμηλό γλυκαιμικό φορτίο ανά 100 γρμ., μόλις 19 – πολύ χαμηλότερο από τη σακχαρόζη (τη λευκή ζάχαρη) που έχει 68. Τα κεράσια και τα γκρέιπφρουτ έχουν ιδιαίτερα χαμηλό γλυκαιμικό φορτίο. Τα δαμάσκηνα, τα ροδάκινα, τα αχλάδια, τα μήλα, τα πορτοκάλια, τα σταφύλια, οι φράουλες και άλλα μούρα έχουν επίσης χαμηλό γλυκαιμικό φορτίο. Οι ώριμες μπανάνες και κάποια τροπικά φρούτα, αλλά ιδιαίτερα τα ξερά φρούτα, έχουν υψηλότερο γλυκαιμικό φορτίο, οπότε μην τα τρώτε τακτικά και σε μεγάλες ποσότητες, ιδιαίτερα αν είστε υπέρβαρος και έχετε διαβήτη ή αυξημένα λιπίδια (τριγλυκερίδια και χοληστερίνη).

Σημειώστε, επίσης, ότι θα πρέπει να τρώτε καθημερινά περισσότερα λαχανικά παρά φρούτα, το λιγότερο 400 γρμ. λαχανικά και μέχρι 200 γρμ. φρούτα. Εκτός από φυτικές ίνες, τα φρούτα είναι μια εξαιρετική πηγή απαραίτητων βιταμινών, μετάλλων και αντιοξειδωτικών, που προστατεύουν τα κύτταρά μας από πρώιμη γήρανση και ασθένεια. Τα πορτοκάλια, π.χ., περιέχουν πολύ κάλιο, φολικό οξύ και βιταμίνη C. Οι φράουλες, τα βατόμουρα και τα ακτινίδια είναι ακόμη καλύτερες πηγές βιταμίνης C, ενώ τα σύκα είναι σημαντική πηγή ασβεστίου. Πολλά συστατικά στα φρούτα προστατεύουν ενάντια στον καρκίνο.

Η γεύση των φρέσκων φρούτων αρέσει στους περισσότερους και μπορούν να ικανοποιήσουν την επιθυμία για κάτι γλυκό χωρίς να επιβαρύνουν αντίστοιχα. Ο συνδυασμός γιαουρτιού, φρούτων και ξηρών καρπών είναι, π.χ., ένα εξαιρετικά υγιεινό ενδιάμεσο γεύμα.

 

Να τρώτε τα φρούτα, μην τα πίνετε
Ο φρέσκος φρουτοχυμός σάς εφοδιάζει με βιταμίνες, μέταλλα και κάποιες λιγοστές ίνες, αφού οι ίνες βρίσκονται στη σάρκα του φρούτου, που δεν περιέχεται στον χυμό. Ένα ποτήρι χυμός την ημέρα δεν αποτελεί πρόβλημα για τους περισσότερους ανθρώπους, εκτός και αν έχετε αυξημένη ινσουλινοαντίσταση, είστε διαβητικοί ή παχύσαρκοι. Παρ’ όλα αυτά, το να πίνετε χυμούς αντί για νερό δεν είναι καλή ιδέα, αφού έχουν σημαντική ποσότητα σακχάρων και θερμίδων, σχεδόν ίδια με τα σακχαρούχα αναψυκτικά. Παίρνετε κατά προσέγγιση την ίδια ποσότητα θερμίδων από 350 ml πορτοκαλάδας (χωρίς επιπρόσθετη ζάχαρη) όσο και από δύο αυγά ή από 150 γραμ. φυσικού γιαουρτιού – και οι δύο αυτές επιλογές είναι όμως πολύ πιο χορταστικές και ισορροπημένες. Θυμηθείτε: Είναι πολύ πιο υγιεινό να φάτε μία ή δύο μερίδες φρούτων την ημέρα παρά να πιείτε τον χυμό τους. Χορταίνετε πολύ περισσότερο από ένα ολόκληρο πορτοκάλι από ό,τι να πιείτε ένα ποτήρι χυμό, που χρειάζεται 3 πορτοκάλια και συνεπώς περίεχει 3 φορές περισσότερα σάκχαρα. Θα πρέπει να τρώτε τις θερμίδες σας και όχι να τις πίνετε. Ξέρατε ότι οι φρουτοχυμοί είναι εξίσου ή ακόμη και πιο προβληματικοί από τα σακχαρούχα αναψυκτικά τύπου κόλα για τα δόντια (τερηδόνα); Ο λόγος είναι ότι και τα δύο περιέχουν ίδιες ποσότητες σακχάρων, αλλά οι χυμοί είναι πιο όξινοι.

Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει πως το να πίνουμε χυμούς ή αναψυκτικά δεν δίνει τα ίδια σήματα κορεσμού (αίσθημα πληρότητας) που δίνει η στερεή τροφή. Αυτό σημαίνει ότι πολλοί άνθρωποι δεν τρώνε λιγότερο, συνυπολογίζοντας τις παραπάνω θερμίδες στον χυμό που πίνουν, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο να πάρουν βάρος.

 

Στον πιο κάτω πίνακα βλέπετε την περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες και το γλυκαιμικό φορτίο διάφορων φρούτων και χυμών ανά 100 γραμ. και μπορείτε να τα συγκρίνετε με αυτό της ζάχαρης, της γλυκόζης και της φρουκτόζης. Ιδανικά δεν θα πρέπει κάθε κύριο γεύμα να δίνει γλυκαιμικό φορτίο πάνω από 10-15 και ενδιάμεσο γεύμα πάνω από 5.

 

 

 

  ΥΔΑΤΑΝΘΡΑΚΕΣ ΓΛΥΚΑΙΜΙΚΟ ΦΟΡΤΙΟ
     
  ΑΝΑ 100 ΓΡΑΜ. ΑΝΑ 100 ΓΡΑΜ.
ΓΛΥΚΟΖΗ 100 100
ΖΑΧΑΡΗ 100 68
ΦΡΟΥΚΤΟΖΗ 100 19
ΧΟΥΡΜΑΔΕΣ, ΞΗΡΟΙ 67 69
ΚΑΡΠΟΥΖΙ 5 4
ΒΕΡΥΚΟΚΑ ΚΟΜΠΟΣΤΑ 16 10
ΣΤΑΦΙΔΕΣ 73 47
ΣΥΚΑ, ΞΕΡΑ 43 26
ΑΝΑΝΑΣ 11 6
ΠΑΠΑΓΙΑ 14 8
ΒΕΡΙΚΟΚΑ 8 4
ΡΟΔΑΚΙΝΑ, ΚΟΜΠΟΣΤΑ 14 8
ΚΡΑΝΜΠΕΡΙ, ΧΥΜΟΣ 12 6
ΑΚΤΙΝΙΔΙΟ 10 5
ΜΠΑΝΑΝΑ 20 10
ΜΑΝΓΚΟ 14 7
ΓΚΡΕΪΠΦΡΟΥΤ, ΧΥΜΟΣ 8 4
ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ, ΧΥΜΟΣ 10 5
ΣΤΑΦΥΛΙΑ 15 7
ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ 9 4
ΡΟΔΑΚΙΝΑ 9 4
ΜΗΛΟ, ΧΥΜΟΣ 12 5
ΦΡΑΟΥΛΕΣ 3 1
ΒΑΝΙΛΙΕΣ -ΚΟΡΟΜΗΛΑ 10 4
ΜΗΛΑ 13 5
ΑΧΛΑΔΙΑ 9 3
ΝΤΟΜΑΤΑ, ΧΥΜΟΣ 4 1
ΒΕΡΙΚΟΚΑ, ΞΕΡΑ 47 14
ΜΗΛΑ, ΞΕΡΑ 57 16
ΔΑΜΑΣΚΗΝΑ 55 16
ΓΚΡΕΪΠΦΡΟΥΤ 9 2
ΚΕΡΑΣΙΑ 10 2

 

Φαίδων Λιντμπεργκ, Ειδικός παθολόγος-διαβητολόγος

Επιτέλους Παγωτό! Η θρεπτική του αξία και τι πρέπει να προσέχουμε

Επιτέλους Παγωτό! Η θρεπτική του αξία και τι πρέπει να προσέχουμε

Η άνοιξη μόλις έφτασε, η θερμοκρασία σταδιακά ανεβαίνει και η επιθυμία μας για κάτι δροσιστικό αυξάνεται. Το πρώτο πράγμα που σας έρχεται στο μυαλό είναι το παγωτό, η πιο δημοφιλής γλυκιά λιχουδιά! Ένα επιδόρπιο που το αγαπούν μικροί και μεγάλοι. Όταν τρώμε, όμως, παγωτό πρέπει να νιώθουμε τύψεις;

        Πρώτα να εξετάσουμε ποια είναι τα συστατικά του. Παρασκευάζεται από γάλα -είτε φρέσκο είτε σε μορφή σκόνης-, αυγά, βούτυρο, γαλακτωματοποιητές, χρωστικές, γλυκαντικές ουσίες και σταθεροποιητές. Επίσης, ένα παγωτό μπορεί να περιέχει ξηρούς καρπούς, κακάο, κρέμα γάλακτος, σοκολάτα και κομμάτια φρούτων.

 

Η θρεπτική αξία του παγωτού

Πλούσιο σε βιταμίνες: Το παγωτό περιέχει λιποδιαλυτές βιταμίνες, βιταμίνες του συμπλέγματος Β, βιταμίνη C, μαγνήσιο, καθώς και μεγάλη περιεκτικότητα ασβεστίου. Οι βιταμίνες ενισχύουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα και συμμετέχουν σε διάφορες μεταβολικές διεργασίες του οργανισμού. Το ασβέστιο αποτελεί συστατικό των οστών, συντελεί στην πήξη του αίματος και είναι απαραίτητο για την καλή λειτουργία του νευρικού συστήματος.

Οι πρωτεΐνες που περιέχονται στο παγωτό είναι υψηλής βιολογικής αξία, αμινοξέα, δηλαδή, που ο οργανισμός δεν μπορεί να τα συνθέσει μόνος του και τα προσλαμβάνει μόνο μέσω της τροφής. Οι πρωτεΐνες είναι υπεύθυνες για την ανάπλαση των κυττάρων και τον σχηματισμό νέων.

Οι υδατάνθρακες που λαμβάνουμε από το παγωτό μέσω της λακτόζης του γάλακτος και τις γλυκαντικές ουσίες χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ενέργειας και συμμετέχουν σε διάφορες μεταβολικές λειτουργίες.

Το παγωτό εκτός των άλλων, όμως, προσφέρει και λιπαρά. Τα λιπαρά του γάλακτος είναι πλούσια σε λιποδιαλυτές βιταμίνες, οι οποίες έχουν αντιοξειδωτική δράση, ενισχύουν την καλή όραση, συμμετέχουν στον μεταβολισμό του ασβεστίου και του φωσφόρου, καθώς και στην πήξη του αίματος. Εκτός από τα καλά λιπαρά, το παγωτό (ιδίως το παρφέ) μπορεί να περιέχει και κορεσμένα λίπη από την κρέμα γάλακτος και το βούτυρο. Τα κορεσμένα λίπη αυξάνουν τα επίπεδα της χοληστερόλης στο αίμα και αποτελούν παράγοντα κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα.

        Το παγωτό δεν περιέχει συντηρητικά, διότι απαγορεύεται από υγειονομικές διατάξεις. Μπορεί και διατηρείται για μεγάλο χρονικό διάστημα στην κατάψυξη, η οποία θεωρείται η καλύτερη μέθοδος συντήρησής του.

Είδη παγωτού και θερμιδική αξία

Το παγωτό ξυλάκι έχει λιγότερες θερμίδες σε σύγκριση με το κυπελάκι, με την προϋπόθεση ότι δεν έχει επικάλυψη σοκολάτας. Οι γρανίτες και τα σορμπέ αποτελούν την ιδανικότερη επιλογή για όσους δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στη διατήρηση της «γραμμής» τους, καθώς παρέχουν τις λιγότερες θερμίδες συγκριτικά με όλες τις υπόλοιπες διαθέσιμες γεύσεις παγωτού. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, τα διαιτητικά παγωτά ή τύπου 0% καταλαμβάνουν σημαντικό χώρο στα ψυγεία των καταστημάτων. Περιέχουν υποκατάστατα ζάχαρης (π.χ., ασπαρτάμη, σορβιτόλη ή μαλτοδεξτρόζη) αντί για ζάχαρη και μικρή ή μηδενική (τύπου 0% + 0%) ποσότητα λίπους, γεγονός που τα καθιστά ιδιαίτερα αγαπητά σε άτομα που επιθυμούν να διατηρήσουν μια καλλίγραμμη σιλουέτα.

Επίσης, τα παγωτά 0% περιέχουν συνήθως ασπαρτάμη και ίχνη λίπους, τα οποία δεν επηρεάζουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα και μπορούν να καταναλωθούν και από άτομα με σακχαρώδη διαβήτη. Τα παγωτά τύπου σορμπέ ή γρανίτα αποδίδουν ακόμη λιγότερες θερμίδες και καθόλου λιπαρά. Τα παγωτά αυτά ανάλογα με τα φρούτα που παρασκευάστηκαν παρέχουν στον οργανισμό περισσότερες βιταμίνες. Όταν περιέχουν ξηρούς καρπούς έχουν ακόμη καλύτερη επίδραση στον οργανισμό μας, γιατί περιέχουν πολυφαινόλες, οι οποίες έχουν έντονη αντιοξειδωτική δράση.

Όσο αφορά τα χύμα παγωτά, εκείνα που έχουν γεύση σοκολάτας διαθέτουν υψηλότερη περιεκτικότητα λίπους σε σχέση με τη βανίλια, ενώ οι γεύσεις φρούτων αποδίδουν τις λιγότερες θερμίδες. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτούν τα παγωτά τύπου παρφέ, τα οποία υπερτερούν σε λίπος και συνεπώς σε θερμίδες.

Αναλυτικότερα, η ενεργειακή αξία (θερμίδες / 100 γραμμάρια) των κυριότερων τύπων παγωτού είναι:

  • Σοκολάτα: 235
  • Παρφέ: 220
  • Βανίλια: 180
  • Φρούτων: 130
  • «Διαιτητικό» ή τύπου 0%: 125
  • Γρανίτα: 105

 

Τι θα πρέπει να προσέχουμε όταν τρώμε παγωτό

 Εάν τρώμε παγωτό χωρίς μέτρο, μπορεί να αυξηθεί το βάρος και τα λιπίδια του αίματός μας. Επίσης, πρέπει να προσέχουμε την υπέρμετρη κατανάλωση για να μην προκαλέσουμε τερηδόνα στα δόντια λόγω της ζάχαρης, η οποία ζάχαρη ευθύνεται για καρδιαγγειακά νοσήματα και συνδέεται και με διάφορες μορφές καρκίνου.

        Τέλος, ορισμένες έρευνες υποστηρίζουν ότι το παγωτό ασκεί αγχολυτική δράση και τονώνει τον οργανισμό. Αυτό οφείλεται κυρίως στις βιταμίνες του συμπλέγματος Β, οι οποίες επιδρούν στο νευρικό σύστημα.

        Η κατανάλωση ενός παγωτού όταν γίνεται με μέτρο δεν πρέπει να μας γεμίζει τύψεις, ιδιαίτερα αν τρώμε παγωτό γρανίτα.